آدم فسیل

همچو لاک پشتی

که خانه به دوش بودم و

لب فرو بستم

از هر آنچه که می دیدم

می شنیدم

یا لمس می کردم

واژه ای بر زبان نیاوردم و

پیش می رفتم بی آنکه

سر در لاکِ دیگری فرو کرده باشم

      من بودم

           من بودم